Czasami dorosłym wydaje się, że ich dzieci za szybko dorosły, że oni w ich wieku byli inni, nie chodzili jeszcze na randki, nie całowali się. Granica wiekowa, od kiedy można by się spotykać jest dla każdego inna. Jedni uznają, że 15 lat to odpowiedni wiek dla dziewczynek, żeby umawiać się z chłopcami, inni, obniżą go, a troskliwi rodzice uznają nawet, że dawne 18 lat jest najbardziej odpowiednie. Oczywiście i tak, pomimo poglądów rodziców, dzieci zrobią wszystko po swojemu. Ale czy można mówić, że 12 – latkowie umawiają się na randki? Czy też raczej są to zwykłe spotkania? Ja bym raczej skłaniała się ku pierwszemu. Randka niesie ze sobą pewne założenia. Spotykamy się na niej i staramy poznać się na tyle by stwierdzić czy pasujemy do siebie, odpowiadamy sobie na wielu płaszczyznach – erotycznej, zawodowej, religijnej. Dzieci w tak młodym wieku nie myślą o tym jeszcze, umawiają się na randki w zupełnie innym znaczeniu. Chodzi tam tylko o pewną intymność, potwierdzenie swojej płci, odpowiedź na pytanie, że jestem piękna/wspaniały bo ktoś chciał się ze mną spotkać. I jest to im potrzebne.